Νερό – Διατροφικές Συμβουλές

Νερό – Διατροφικές Συμβουλές

Το νερό αντιπροσωπεύει το 60-70% του σωματικού βάρους ενός άνδρα και το 50-60% περίπου μίας γυναίκας. Ένα μυώδες σώμα περιέχει περισσότερο νερό σε αντίθεση με το σώμα ενός παχύσαρκου ανθρώπου.

Αποτελεί το 90% του βάρους του αίματος, το 85% του εγκεφάλου μας, το 75% των μυών και το 70% του δέρματος (είναι σίγουρα πιο αποτελεσματικό και πιο οικονομικό από την κάθε ενυδατική κρέμα…). 

     Επίσης το νερό βρίσκεται σε όλες τις τροφές (ακόμα και στο αλεύρι 12%) και δεν έχει θερμίδες. Παραδείγματα τροφίμων με μεγάλο ποσοστό νερού είναι το γάλα που περιέχει 87%, οι πατάτες 78%, τα αβγά 74%, τα λαχανικά και τα φρούτα μέχρι 93% νερό.

     Είναι στοιχείο ταυτόσημο με τη ζωή και η έλλειψή του είναι ασύμβατη με την ζωή του κάθε κυττάρου ή οργανισμού γενικότερα. Είναι απαραίτητο για την αποτοξίνωση του οργανισμού κυρίως λόγω της συμβολής του στην καλή λειτουργία των νεφρών και της εξουδετέρωσης των ελευθέρων ριζών, που θεωρούνται η κύρια αιτία της γήρανσης. Βοηθά στην πέψη – απορρόφηση των τροφών και γενικότερα στην καλή λειτουργία του εντέρου (αποφυγή της δυσκοιλιότητας). Επίσης μεταφέρει τα θρεπτικά συστατικά αρδεύοντας όλους τους ιστούς του σώματος, συμμετέχοντας στην ανταλλαγή της ύλης και διατηρώντας τον όγκο του αίματος.

     Αποτελεί τον κύριο ρυθμιστή της θερμοκρασίας του σώματος μέσω της εφίδρωσης που προκαλείται από την αύξηση της σωματικής θερμοκρασίας λόγω υψηλών θερμοκρασιών ή έντονης άσκησης. Τα εγκεφαλικά κύτταρα που ελέγχουν την εφίδρωση ενεργοποιούνται και οι ιδρωτοποιοί αδένες αποβάλουν νερό στο δέρμα που εξατμιζόμενο μειώνει την θερμοκρασία του σώματος, αυξάνοντας την συγκέντρωση αλατιού στο αίμα προκαλώντας την αίσθηση της δίψας. Αν δεν γίνει αναπλήρωση του νερού οι σωματικές λειτουργίες καταρρέουν. Υπολογίζεται ότι για κάθε μείωση των σωματικών υγρών κατά 10% η απόδοση μειώνεται κατά 50%, ενώ μείωση κατά 20% προκαλεί θερμοπληξία ή και θάνατο.

   Ειδικά για τους ηλικιωμένους επειδή οι μηχανισμοί της αίσθησης της δίψας υπολειτουργούν καλό είναι να λαμβάνουν τακτικά υγρά προκειμένου να αποφύγουν μια ενδεχόμενη αφυδάτωση, σύσταση που ισχύει και για τους αθλητές επειδή η δίψα κατά την διάρκεια της έντονης άσκησης είναι αναξιόπιστος δείκτης απώλειας νερού, αφού ο μηχανισμός της δίψας υπολείπεται χρονικά της πραγματικής ανάγκης.

       Υπολογίζεται ότι μόνο το 10% των ανθρώπων πίνουν 8 ποτήρια νερό την ημέρα, ενώ πάνω από το μισό του πληθυσμού πίνει μόνο 1-4 ποτήρια τη μέρα.Περίπου δύο λίτρα νερό απαιτούνται για την καθημερινή αναπλήρωση των απωλειών από την αναπνοή την εφίδρωση και την αποβολή υγρών και στερεών. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τις μεταβολικές διεργασίες του οργανισμού δημιουργούνται καθημερινά περίπου 500 ml νερού. Σύμφωνα με έναν εμπειρικό κανόνα απαιτείται 1 ml νερού για κάθε kcal (θερμίδα) που προσλαμβάνουμε. Οπότε δεδομένου ότι ο μέσος άνδρας απαιτεί 2.500 kcal / ημέρα, συνεπώς χρειάζεται 2,5 λίτρα νερό. Αντίστοιχα για την μέση γυναίκα απαιτούνται 1800 kcal / ημέρα και 1,8 λίτρα νερό.

 

Κατηγορίες εμφιαλωμένου νερού

–   Φυσικό μεταλλικό – Είναι αγνό νερό πηγής που δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία, αφού οι πηγές προέλευσής του είναι υπόγειες και μας διασφαλίζουν ότι δεν έρχεται σε επαφή με ρυπογόνους παράγοντες. Η μόνη επεξεργασία που επιτρέπεται στο φυσικό μεταλλικό νερό είναι η αφαίρεση ή η προσθήκη διοξειδίου του άνθρακα, οπότε το νερό χαρακτηρίζεται «φυσικά ανθρακούχο» (το καλύτερο), «με προσθήκη διοξειδίου του άνθρακα» (όταν γίνεται προσθήκη τεχνητού διοξειδίου δεν είναι ότι καλύτερο) ή «ενισχυμένο με αέριο της πηγής», αναλόγως με την περίπτωση. Πρακτικά, η σύσταση του φυσικού μεταλλικού νερού μπορεί να διαφέρει από αυτήν του κοινού πόσιμου νερού (επιτραπέζιου), π.χ. να είναι πιο πλούσια σε διάφορα μέταλλα και ιχνοστοιχεία.

–     Επιτραπέζιο – Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το επιτραπέζιο νερό επιτρέπεται να είναι οποιασδήποτε προέλευσης (π.χ. από γεώτρηση, από λίμνη, από ποτάμι, ακόμη και αφαλατωμένο νερό θάλασσας). Είναι νερό που έχει υποστεί επεξεργασίες όπως χλωρίωση, μικροδιήθηση (φιλτράρισμα), οζονισμό (απολύμανση με όζον) στα πλαίσια όσων ορίζει ο νόμος. Πρακτικά, η σύσταση του επιτραπέζιου νερού και του νερού της βρύσης είναι ίδια.

–   Νερό πηγής – Είναι μια ενδιάμεση κατηγορία ανάμεσα στο επιτραπέζιο και το φυσικό μεταλλικό νερό. Το νερό πηγής μοιάζει με το φυσικό μεταλλικό νερό ως προς το ότι έχει οπωσδήποτε υπόγεια προέλευση, σταθερή σύσταση, δεν υφίσταται καμιά διαδικασία απολύμανσης και εμφιαλώνεται πάντα στην πηγή προέλευσής του. Διαφέρει, όμως, από το φυσικό μεταλλικό νερό ως προς το ότι η σύστασή του δεν ακολουθεί αυτή του φυσικού μεταλλικού νερού, αλλά του επιτραπέζιου, δηλαδή του κοινού πόσιμου νερού. Με άλλα λόγια, το νερό πηγής δεν είναι πλούσιο σε κάποιο μεταλλικό στοιχείο (π.χ. μαγνήσιο, ασβέστιο) ούτως ώστε να χαρακτηριστεί μαγνησιούχο, ασβεστούχο κλπ. Πάντως, το πιθανότερο είναι να δούμε το χαρακτηρισμό «νερό πηγής» σε κάποιο εισαγόμενο νερό, δεδομένου ότι τα ελληνικά εμφιαλωμένα νερά ανήκουν είτε στα φυσικά μεταλλικά είτε στα επιτραπέζια.  

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *